Haar tumor werd zo groot dat ze bijna niet meer kon lopen.
Zolang als het ging heb ik haar in leven gehouden maar op een gegeven moment ging het niet meer de tumor was bijna zo groot als ze zelf. Toen ze de narcose injectie kreeg protesteerde maar werd daarna toch rustig. Ze stond weer op haar poten toen ze de laatste prik kreeg ongelovelijk wat een levenslust ze had. Daarna is ze toch rustig ingeslapen mijn dappere strijder.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten